بسم الله الرحمن الرحیم
هر مقصدی راهی دارد، باید از آن راه بروی تا به مقصد برسی.
نسبت به راه هم باید تسلیم باشی و هرجا که جاده پیچید! تو هم بپیچ و هر زمان جاده صاف رفت، تو هم صاف برو؛ یعنی باید اختیار خودت را به جاده و راه بدهی و با جاده چون و چرا نکنی، مثلاً به جاده ی چالوس نگویی تا من نفهمم اینجا چرا باید بپیچم؛ نمی پیچم.
پس در راه باید تابع محض باشی و بدانی که اگر بالا رفتی یا پیچیدی، حکمت دارد و تو هرجا به اختیار خودت رفتی؛ باختی. ولو این که تمام راه را تسلیم باشی و فقط یک کیلومتر مانده تا به مقصد برسی؛ بخواهی تسلیم نباشی باز به مقصد نمی رسی. پس باید تا پایان مقصد تسلیم راه باشی.
تک تک ما دوست داریم به گونه ای در زندگی حرکت کنیم که به بهشت و سعادت برسیم و ائمه ی اطهار علیهم السلام می فرمایند ما نقشه جاده و راه سعادت شما را داریم و شما اگر اختیار خود را به دست ما بدهید و بی چون و چرا به دستورات ما عمل کنید؛ قطعاً به بهشت و سعادت می رسید.
چون حضرات علیهم السلام شاهراه سعادت هستند و ما در جاده ی صراط مستقیم باید تابع فرمان آن ها باشیم تا به سعادت برسیم.
پس آنجا که به ما می گویند: بپیچ به راست، باید فوراً بپیچیم.
آنجا که می فرماید نماز بخوان، بی چون و چرا بخوان. آنجا که می فرماید رشوه نگیر، دروغ نگو، غیبت نکن، بگو چشم .
نه این که در وسط جاده بایستم و بگویم تا من نفهمم اینجا چرا باید بپیچم نمی پیچم.
نظرات شما عزیزان:
برچسبها:


















